Utstilling med Kirsten Opstad

 

thumbnail_078

Kunstnaren under opninga fredag 16. september.

Opent også neste helg :

  • l√łrdag 24.sept kl.13.00-16.00
  • s√łndag 25.sept kl.12.00-17.00


Utstillinga «Fem ubesvarte anrop» vart opna fredag 16. september. Mange hadde funnet¬†vegen til Folgehuset denne nydelege haustkvelden og b√•de store og sm√• kosa seg nokre innhaldsrike timar. Kunstnaren las eigne dikt blant anna dikt som var inspirert av dagane p√• Folgehuset. Ho hadde arbeidt mykje med f√łrebuingane til utstillinga, noko me kunne sj√• og kjenna d√• me bevega oss rundt i dei ulike romma.
Etter opninga av Torstein √ėstevik vart der blant anna servert nybaka gj√¶rbakst og stemninga var fin. ¬†Mange s√łkande og utforskande blikk og godt dr√łs. Mot slutten fekk me og h√łyra eit stev fr√• ei venninne av kunstnaren.
Utstillinga er open neste helg og,- les kunstnaren sine eigne tankar om denne utstillinga :

FEM UBESVARTE ANROP
Maleriutstilling

Kirsten Opstad

*»Eg vil sl√• spikar inn i veggen. Eg vil hengje opp eit maleri. Fleire spikrar, fleire maleri. Eg vil opne d√łrene og rope ut at alle som vil kan kome inn.

Velkommen til utstilling i Folgehuset på klepp, fredag 16. september klokka 19:00

Sist utstilling var i Galleri PushWagners Windowboks p√• Tjuvholmen i Oslo. Eit lite vindugalleri som var ope heile d√łgnet, heile somaren. No er det Klepp Kunstforrening som har invitert meg til √• stille ut i Folgehuset. Denne gongen vil eg lage ei utstilling i to etasjer, der maleria vert fragment av ei historie. Betrakteren m√• sj√łlv dikte historia. Eg har lenge vore inspirert av Jon Fosse sitt teaterstykke «Nokon kjem til √• kome.» Den underliggjande uroen. Angsten for at noko skal √łydeleggje det som er vakkert ET seg inn i kvardagen, som ein parasitt.

P√• Klepp vil eg vise ein serie oljemaleri. Eg har fordjupa meg i Stilleben (fra tysk Still-leben: ¬ęstille liv¬Ľ, fransk: Nature Morte ¬ęd√łd natur¬Ľ) Kunstverk som gjengir objekter i ro har eksister sidan oldtida. Eg har foreviga eggeplommer, t√łrkerull, planter, hummer, bl√•b√¶r, ingef√¶r, hansker og stearinlys. Eg fl√łrter med den tradisjonelle stillebentradisjonen, og er oppteken av korleis ein i √•rhundre har √łnska √• forevige det forgjengelege.

Eg har jobba fram intime stilleben, i grenseland mellom melankoli og humor. Men pr√łver √• fange ein uro i desse stillest√•ande motiva. Noko har hendt? Fem ubesvarte anrop. Kven ringer. Kven er det som ikkje svarer, og kvifor? Eg er nygerrig p√• m√łtene mellom menneskjer, men og desse augeblikka d√• vi er √•leine. Kven er vi n√•r ingen ser oss? Innanfor fire vegger. Eit ansikt i spegelen. Ei plante som treng vatn.

Eg er oppteken av kvardagen; rutinane, rytmane og tinga vi omgir oss med. Kan vi fri oss frå tida? Tida det tek å fange eit augeblikk. Ved å zoome inn på detaljene oppstår ei spenning. Kva har hendt? Her er det berre å bruke fantasien!

Tek du utfordringa?»